Δευτέρα, 9 Οκτωβρίου 2017

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΗΣ "ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΠΟΛΙΤΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ Ν.ΠΕΛΛΑΣ" ΣΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΡΟΑΣΤΙΑΚΟ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΑΡΑΚΑΜΨΕΙΣ ΓΙΑΝΝΙΤΣΩΝ & ΧΑΛΚΗΔΟΝΑΣ



           



   ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΗΣ "ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΠΟΛΙΤΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ Ν.ΠΕΛΛΑΣ" ΣΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΡΟΑΣΤΙΑΚΟ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΑΡΑΚΑΜΨΕΙΣ ΓΙΑΝΝΙΤΣΩΝ & ΧΑΛΚΗΔΟΝΑΣ

 Παρέμβαση-τοποθέτηση στην εκδήλωση της Ν.Ε. ΣΥΡΙΖΑ Ν. Πέλλας που πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 03-10-2017, στις 19.00 στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου Πέλλας στα Γιαννιτσά με θέμα την υλοποίηση της ΠΡΟΑΣΤΙΑΚΗΣ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΗΣ ΣΥΝΔΕΣΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ-Ν.ΠΕΛΛΑΣ με προέκταση στην Αλμωπία και τις παρακάμψεις Χαλκηδόνας και Γιαννιτσών έγινε από την “Πρωτοβουλία Πολιτών για το Σιδηροδρομικό Δίκτυο του Ν. Πέλλας”.

Η εκδήλωση υλοποιήθηκε με την παρουσία του Υπουργού Υποδομών Μεταφορών και Δικτύων, Χ. Σπίρτζη που συμμετείχε ως κεντρικός ομιλητής ενώ απηύθυναν χαιρετισμό και τοποθετήθηκαν ο Περιφερειάρχης Κ.Μακεδονίας Απ. Τζιτζικώστας, οι βουλευτές ΣΥΡΙΖΑ του Νομού Πέλλας ,Θ .Τζάκρη και Γ. Σηφάκης, οι Δήμαρχοι Πέλλας Γρ. Στάμκος, Έδεσσας , Δ. Γιάννου, Σκύδρας Κ .Ιγνατιάδου, ο Δήμαρχος Χαλκηδόνας Γ. Τσουκνιδάς, ο Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Φλώρινας Κ. Σέλτσας ο Πρόεδρος του Επιμελητηρίου Πέλλας Ι.Τσώτσος, ο εκπρόσωπος της Πρωτοβουλίας Πολιτών για το Σιδηρόδρομο Χ.Ιωάννου και ο εκπρόσωπος του Δημάρχου Αλμωπίας Χρ. Γεωργίου.

 Ο εκπρόσωπος της πρωτοβουλίας αναφέρθηκε στα πολλαπλά ανταποδοτικά οφέλη που θα προκύψουν από την υλοποίηση της ΠΡΟΑΣΤΙΑΚΗΣ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΗΣ ΣΥΝΔΕΣΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ-Ν.ΠΕΛΛΑΣ με προέκταση στην Αλμωπία τονίζοντας πως το ιδιαίτερα φιλικό πεδινό ανάγλυφο και η απουσία εμποδίων ελαχιστοποιούν το χρόνο και το κόστος κατασκευής ενώ σήμερα σχεδόν δέκα χρόνια μετά παραμένει αναξιοποίητη η ΠΡΟΚΑΤΑΡΚΤΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΑΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΠΡΟΑΣΤΙΑΚΟΥ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΥ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ που αναμένονταν να επικαιροποιηθεί και να δημοσιοποιηθεί (την ημέρα της εκδήλωσης). 
 Επισήμανε ακόμη ότι το πιο παραγωγικό και πυκνοκατοικημένο τμήμα του Ν.Πέλλας ο κάμπος του νομού και η πόλη των Γιαννιτσών, βρίσκονται εκτός σιδηροδρομικού δικτύου καθώς και τον υπερτοπικό χαρακτήρα της προαστιακής σύνδεσης ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ-Π.Ε.ΠΕΛΛΑΣ τόσο σε περιφερειακό και διαπεριφερειακό όσο και σε εθνικό επίπεδο ως τμήμα της ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΗΣ ΕΓΝΑΤΙΑΣ .
Ακόμη τόνισε την αβεβαιότητα που προκύπτει για το στρατηγικό σχεδιασμό των υποδομών του Ο.Σ.Ε. μετά την πώληση της ΤΡΑΙΝΟΣΕ στην ιταλική εταιρία Ferrovie dello Stato Italiane καθώς και την αναγκαιότητα εξεύρεσης των χρηματοδοτικών εργαλείων για την υλοποίηση των μελετών που απαιτούνται ώστε το έργο της προαστιακής σύνδεσης ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ-Π.Ε.ΠΕΛΛΑΣ να αποκτήσει μελετητική ωριμότητα. 

 Από τη μεριά του ο Υπουργός αναφέρθηκε στη σπουδαιότητα διασύνδεσης των λιμανιών της Μαύρης θάλασσας (Βάρνα ,Μπουργκάς ) και το λιμάνι του Δούναβη (Ρούσε) με τα τρία λιμάνια της βόρειας Ελλάδας (Αλεξανδρούπολη,Καβάλα,Θεσσαλονίκη) και τα δυτικά βαλκάνια μέσω της ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΗΣ ΕΓΝΑΤΙΑΣ.
Την ίδια μέρα σε συνέντευξή του στον τοπικό τηλεοπττικό σταθμό PELLA TV και σε σχετική ερώτηση για το αν η ΠΡΟΑΣΤΙΑΚΗ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΗ ΣΥΝΔΕΣΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ-Π.Ε.ΠΕΛΛΑΣ μπορεί να αποτελέσει και μέρος της ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΗΣ ΕΓΝΑΤΙΑΣ απάντησε καταφατικά λέγοντας πως η επέκταση της προς τα δυτικά βαλκάνια και τα Τίρανα ενδιαφέρει και την περιοχή μας.
 Η αναμενόμενη- για την ημέρα πραγματοποίησης της εκδήλωσης- δημοσιοποίηση της επικαιροποιημένης μελέτης σκοπιμότητας δεν έγινε αλλά ο κ.Σπίρτζης αφού τόνισε πως τα συμπεράσματα είναι ενθαρρυντικά ανακοίνωσε την παρουσίασή της από τους υπεύθυνους μελετητές μετά από ένα μήνα .
Ο Υπουργός αφού χαιρέτησε το σημαντικό ρόλο της συλλογικότητας της “Πρωτοβουλίας Πολιτών για το Σιδηροδρομικό Δίκτυο του Ν. Πέλλας” στην κατεύθυνση υλοποίησης αυτού του έργου και παρ΄ότι είπε πως "αν πηγαίναμε να κάνουμε τώρα υποδομές προτεραιότητα θα είχε ο σιδηρόδρομος" θεώρησε αναγκαίο κακό την προτεραιότητα του οδικού δικτύου αφού "δυστυχώς και η παραγωγή μας και οι μεταφορές και η κουλτούρα που έχει αναπτυχθεί βασίζονται στις οδικές μεταφορές".

Η “Πρωτοβουλία Πολιτών για το Σιδηροδρομικό Δίκτυο του Ν. Πέλλας” χωρίς να θέλει να περάσει στη λογική της αντιπαράθεσης μεταξύ οδικού και σιδηροδρομικού δικτύου θεωρεί την υλοποίηση της προαστιακής σιδηροδρομικής σύνδεσης ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ-Ν.ΠΕΛΛΑΣ ως ένα έργο πρώτης προτεραιότητας με τεράστια ανταποδοτικά οφέλη και θα συνεχίσει να την διεκδικεί .


           

Δείτε τα ολόκληρα τα video από την Pella TV, εδώ:
https://www.youtube.com/watch?v=NYIxDn4r2ng
https://www.youtube.com/watch?v=XhromI2oSOI
https://www.youtube.com/watch?v=VmQS4j9uOgw

Δευτέρα, 18 Σεπτεμβρίου 2017

Τρίτη, 25 Ιουλίου 2017

ΑΙΟΛΙΚΑ ΠΑΡΚΑ ΣΤΟ ΒΕΡΜΙΟ



                         Μπορεί να μην πηγαίνει η τρέλα στα βουνά... πηγαίνουν όμως τα αιολικά.
      Μπίζνες εκατομμυρίων ευρώ από επενδυτές επιδοτούμενους με ευνοϊκούς όρους από το   τραπεζικό κεφάλαιο στο όνομα της ψευτο"πράσινης" "ανάπτυξης" σε μια χωρίς όρους και όρια επιδρομή ενάντια στα βουνά και τη φύση.


                       

Δευτέρα, 5 Ιουνίου 2017

Η ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ ΣΥΓΧΑΙΡΕΙ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΑΡΧΗ ΓΙΑ ΤΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΕΙ ΤΙΣ Η.Π.Α. ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΙΣΙΟΥ.



                        ΣΥΓΧΑΙΡΕΙ ΤΟΝ ΤΡΑΜΠ Η ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ

Στό πλευρό του πλανητάρχη ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΤΡΑΜΠ , για την απόφαση αποχώρησης των ΗΠΑ από τη συμφωνία του Παρισιού σπεύδει να ταχθεί η εν πολλαίς αμαρτίες περιπεσούσα και βασίλισσα του εργατοπατερισμού ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ δημοσιοποιώντας ένα θλιβερό δελτίο τύπου με αφορμή τη σημερινή παγκόσμια ημέρα για το περιβάλλον.
Η ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ αντιγράφοντας πιστά τον ΤΡΑΜΠ προτάσσει τα στενά συντεχνιακά της συμφέροντα απέναντι στο σύνολο της κοινωνίας όπως ακριβώς και ο ΤΡΑΜΠ που έβαλε μπροστά τα δήθεν συμφέροντα της Αμερικής απέναντι σ΄αυτά του πλανήτη με το γνωστό America First.(πρώτα η Αμερική )
Χρησιμοποιώντας την ίδια φτηνή και αντεπιστημονική επιχειρηματολογία κάνει λόγο για" τα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα και συγκεκριμένες βιομηχανίες που προωθούν φιλοσοφίες, εκστρατείες, «λογικές» και προπαγανδίζουν υπέρ της κλιματικής αλλαγής, με προφανή στόχο να αποκομίσουν κέρδη ".Κάνοντας το άσπρο μαύρο η ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ αγνοεί επιδεικτικά τα επεχειρηματικά συμφέροντα των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων που λυμαίνονται τους φυσικούς πόρους και τα ορυκτά καύσιμα του πλανήτη έχοντας προκαλέσει τεράστιες οικολογικές καταστροφές και βάλλει κατά της πράσινης οικονομίας . 
Όταν το σύνολο σχεδόν της παγκόσμιας επιστημονικής κοινότητας θεωρεί την κλιματική αλλαγή αποτέλεσμα της ανθρώπινης περέμβασης με την κατανάλωση των ορυκτών καυσίμων σε κύριο ρόλο η ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ-ΤΡΑΜΠ την θεωρεί «κατασκεύασμα» και απλά μια «κινεζική συνομωσία».

" μία υπερδύναμη όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής μπορεί να αδιαφορεί τόσο πολύ για το μέλλον και να είναι τόσο «αναίσθητη» αδιαφορώντας για κάτι δήθεν «τόσο τραγικό» όσο το «κατασκεύασμα» της κλιματικής αλλαγής;" αναρωτιέται η ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ αγνοώντας τον μέχρι τώρα επιθετικό ρόλο και τις επεμβάσεις των ΗΠΑ σε πολλές περιοχές του πλανήτη που καταγράφονται - με το αίμα εκατομμυρίων αθώων αμάχων -επεμβάσεις που έγιναν με πρόσχημα την προστασία «εθνικών συμφερόντων», την ειρήνη, τα ανθρώπινα δικαιώματα, τη δημοκρατία...

Δείτε εδώ το δελτίο τύπου:   www.genop.gr/η-γενοπ-για-την-ημέρα-περιβάλλοντος-μή/

ΑΗΔΟΝΙΑ ΚΑΙ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ


                

           

Κοντά στην πόλη της Έδεσσας και λίγο έξω από τον οικισμό Σάμαρι η φυσική ομορφιά συνυπάρχει αναγκαστικά με την ανθρώπινη ασχήμια που συνθέτουν μπάζα ,παλιοσίδερα εγκαταλειμμένα γεωργικά μηχανήματα και κάθε λογής σκουπίδια. 
Καί δεν είναι μόνον εκεί και δεν είναι μόνον τώρα .
Αυτή η Επιτροπή Ποιότητας Ζωής του Δήμου Έδεσσας δε συγκινείται μ΄αυτήν την κατάσταση που χρονίζει;

Σάββατο, 3 Ιουνίου 2017

Έγκλημα κατά της ανθρωπότητας η απόσυρση της υπογραφής των Η.Π.Α. από τη διεθνή συμφωνία του Παρισιού για την κλιματική αλλαγή.


Όταν ο νεοεκλεγείς Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, απευθυνόμενος στους ψηφοφόρους του, χαρακτήριζε την κλιματική αλλαγή ως "μια απάτη που επινοήθηκε από τους Κινέζους" για να καταστήσουν την αμερικανική βιομηχανία λιγότερο ανταγωνιστική, ουδείς εκ των συνομιλητών των ΗΠΑ στο διεθνές στερέωμα μπορούσε να διανοηθεί τις εξελίξεις που δρομολογούνταν για το μέλλον του πλανήτη. 

Η χθεσινή απόφαση του πλανητάρχη να αποσύρει την "υπογραφή" των ΗΠΑ από τη συμφωνία του Παρισιού για την κλιματική αλλαγή, προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων και παρέμβαση του ΟΗΕ

Ο Τραμπ έχει ενστερνιστεί την άποψη των σκεπτικιστών της κλιματικής αλλαγής που αμφισβητούν όχι μόνο ότι το πρόβλημα οφείλεται σε ανθρωπογενή αίτια, αλλά ακόμη και το αν υπάρχει κλιματική αλλαγή. Η άποψη αυτή είναι παραπλανητική και επιστημονικά έωλη.

Όπως ατεκμηρίωτη είναι η άποψή του ότι η συμφωνία του Παρισιού για την κλιματική αλλαγή επιτρέπει σε ξένους γραφειοκράτες να ελέγχουν πόση ενέργεια καταναλώνουν οι Αμερικανοί. Δυστυχώς, έχει ήδη ξεκινήσει η διαδικασία διάλυσης του θεσμικού πλαισίου που είχε υιοθετήσει η διοίκηση Ομπάμα για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. Και έπεται συνέχεια.

Τετάρτη, 31 Μαΐου 2017

Επίθεση σε δασοφύλακα του Δασαρχείου Αριδαίας



Τον αποτροπιασμό τους για το περιστατικό αναίτιας επίθεσης και χειροδικίας σε βάρος δασοφύλακα κατά την εκτέλεση υπηρεσίας του εκφράζουν με ανακοίνωσή τους οι εργαζόμενοι του Δασαρχείου Αριδαίας και δηλώνουν ότι στέκονται αλληλέγγυοι δίπλα στον συνάδελφο τους, μένοντας αταλάντευτα προσηλωμένοι στο καθήκον τους για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος.


Καλούν, τέλος, όλους τους πολιτειακούς, πολιτικούς και υπηρεσιακούς παράγοντες να καταδικάσουν το απαράδεκτο περιστατικό βίας, το οποίο δυστυχώς δεν είναι το μοναδικό και να συνδράμουν αρμοδίως στην εξάλειψη τέτοιων φαινομένων.


Η ανακοίνωση αναφέρει τα εξής:
Δελτίο Τύπου


Με αφορμή το απαράδεκτο γεγονός της απρόκλητης και αναίτιας επίθεσης και χειροδικίας σε βάρος συναδέλφου δασοφύλακα κατά την εκτέλεση υπηρεσίας, εκφράζουμε τον αποτροπιασμό μας για την πράξη αυτή αλλά και για την εν γένει συμπεριφορά κάποιων «θερμοκέφαλων», που θεωρούν την αυθαιρεσία προνόμιο τους.
Η πράξη αυτή δεν είναι μόνον μια καταδικαστέα πράξη βίας προς έναν δασικό υπάλληλο αλλά στρέφεται κατά της ίδιας μας της Δασικής Υπηρεσίας μας, που κάτω από δύσκολες συνθήκες προσπαθεί να επιτελέσει το καθήκον της.
Δηλώνουμε απερίφραστα ότι, στεκόμαστε αλληλέγγυοι δίπλα στον συνάδελφο μας, μένοντας αταλάντευτα προσηλωμένοι στο καθήκον μας για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος.
Καλούμε, όλους τους πολιτειακούς, πολιτικούς και υπηρεσιακούς παράγοντες να καταδικάσουν το απαράδεκτο περιστατικό βίας, το οποίο δυστυχώς δεν είναι το μοναδικό και να συνδράμουν αρμοδίως στην εξάλειψη τέτοιων φαινομένων.


Οι εργαζόμενοι του
Δασαρχείου Αριδαίας
Να σημειώσουμε εδώ στις  9.6.2013, άγνωστοι, με τη χρήση εύφλεκτου υλικού, περιέλουσαν τρία από τα υπηρεσιακά οχήματα που ήταν σταθμευμένα στον αύλειο χώρο του Δασαρχείου Αριδαίας, βάζοντας τα φωτιά (ΕΔΩ). Επίσης, τον Σεπτέμβριο του ίδιου χρόνου, άγνωστοι σκόρπισαν σιδερένιες κατασκευές με αιχμηρές άκρες (διαμορφωμένα καρφιά), στην είσοδο του Δασικού Φυτωρίου Πευκωτού με πρόθεση να καταστρέψουν τα ελαστικά των ΚΥ αυτ/των του Δασαρχείου Αριδαίας, αλλά το χειρότερο ικανά να τραυματίσουν σοβαρά όποιον τις πατήσει (ΕΔΩ).

  






Δευτέρα, 24 Απριλίου 2017

31 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΠΥΡΗΝΙΚΟ ΕΦΙΑΛΤΗ ΤΟΥ ΤΣΕΡΝΟΜΠΙΛ

31 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΥΡΗΝΙΚΟ ΑΤΥΧΗΜΑ  ΤΟΥ ΤΣΕΡΝΟΜΠΙΛ   ΣΤΙΣ 25.4.1986.


31 χρόνια από τότε που η πάλαι ποτέ σοσιαλιστική Σοβιετική Ένωση υποταγμένη κι αυτή στο μοντέλο της παραγωγικότητας  και της ενεργειακής φρενίτιδας αντιγράφοντας τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης των δυτικών κοινωνιών οδηγήθηκε στο ολέθριο πυρηνικό ατύχημα του Τσερνόμπιλ στην Ουκρανία.

     
 



αντιγράφουμε από τον "ιό" της Κυριακής  (Ελευθεροτυπία, 16/4/2006)


Η "ΥΠΑΡΚΤΗ" ΠΑΡΑΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ ΤΟΥ 1986
Το ελληνικό Τσερνομπίλ

Και καλά οι σοβιετικοί, που καθυστέρησαν τρεις μέρες να ενημερώσουν την ανθρωπότητα ότι κάτι συνέβη. Ποιος θα το περίμενε όμως ότι, στην Ελλάδα του 1986, η "επικοινωνιακή διαχείριση" του Τσερνομπίλ από πολιτικούς και επιστήμονες θα υπαγορευόταν αποκλειστικά και μόνο από μικροπολιτικές ή συντεχνιακές σκοπιμότητες;
Σε λίγες μέρες κλείνουν είκοσι χρόνια από το πυρηνικό ατύχημα του Τσερνομπίλ (25.4.1986), το σημαντικότερο του είδους. 
Οπως έγινε και σε προηγούμενες επετείους, τα σχετικά αφιερώματα κατά πάσα πιθανότητα θ' ασχοληθούν κυρίως με τις επιπτώσεις του ατυχήματος στον τόπο της καταστροφής (Ουκρανία και Λευκορωσία) και την τύχη των χιλιάδων «εθελοντών» οι οποίοι χρησιμοποιήθηκαν τότε για την κατάσβεση της ραδιενεργού πυρκαγιάς.
Κάποια άλλα δημοσιεύματα θ' ασχοληθούν ενδεχομένως με τις επιπτώσεις του συμβάντος στη χώρα μας. 
*Η αρχή έγινε με άρθρο των «Νέων» (1.4.2006), βασισμένο στις μετρήσεις του καθηγητή του ΕΜΠ Σίμου Σιμόπουλου για την παρουσία ραδιενεργού καισίου στη Βόρεια και την Κεντρική Ελλάδα. «Από το Καρπενήσι έως την Καρδίτσα, την Κατερίνη, το Κιλκίς, από τη Θεσσαλονίκη έως τη Χαλκιδική και τη Φλώρινα οι συγκεντρώσεις του -ραδιενεργού- καισίου φτάνουν ακόμα τα 65 κιλομπεκερέλ ανά τετραγωνικό μέτρο, όταν το όριο επικινδυνότητας, σύμφωνα με τους επιστήμονες, δεν ξεπερνά τα 5 κιλομπεκερέλ», διαβάζουμε χαρακτηριστικά στο συγκεκριμένο αφιέρωμα. 
Σε παρόμοια συμπεράσματα καταλήγουν και έρευνες άλλων ελλήνων επιστημόνων, δημοσιευμένες κυρίως σε ιατρικά περιοδικά του εξωτερικού.
Αυτό που μάλλον λίγοι θα θυμηθούν, ωστόσο, είναι η υποδοχή του ατυχήματος από τους διαμορφωτές της εγχώριας κοινής γνώμης (ΜΜΕ, επιστήμονες, κυβέρνηση, πολιτικά κόμματα κι αρμόδιες υπηρεσίες) τις μακρινές εκείνες μέρες του έτους 1986. 
Συνήθως στα επετειακά ρεπορτάζ καταγράφεται απαξιωτικά ο πανικός των ημερών - όταν οι τρομοκρατημένοι πολίτες όρμησαν στα σουπερμάρκετ, αδειάζοντας σε χρόνο μηδέν τα ράφια από το (κατά τεκμήριο μη ραδιενεργό) συμπυκνωμένο γάλα, μια και το φρέσκο θεωρούνταν ύποπτο. 
Αποσιωπάται, αντίθετα, η στάση των υπεύθυνων φορέων που, τις ώρες της πρωτόγνωρης κρίσης, επιχείρησαν είτε να πείσουν τον κόσμο για το ακίνδυνο της ραδιενέργειας, είτε (στην περίπτωση της δεξιάς) να αξιοποιήσουν τον τρόμο του προς όφελος μιας μικροπολιτικής, ψυχροπολεμικής καμπάνιας.
Το ατύχημα συνέβη στις 25 Απριλίου κι ανακοινώθηκε από τους Σοβιετικούς στις 28, όταν το ραδιενεργό νέφος πέρασε τα σύνορα και δεν μπορούσε να συγκαλυφθεί. 


«Αυτοσυγκράτηση» διά ροπάλου

*Τρεις μέρες αργότερα έχουμε την πρώτη επίσημη τοποθέτηση των ελληνικών αρχών: «Η Ελληνική Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας παρακολουθεί και ελέγχει την κατάσταση με συνεχείς μετρήσεις στον ελληνικό χώρο», καθησυχάζει τα ΜΜΕ (και μέσω αυτών τους πολίτες) ο κυβερνητικός εκπρόσωπος. 

Ακόμη πιο καθησυχαστικός, ο αντιπρόεδρος της Επιτροπής Κ. Παπαθανασόπουλος «διαβεβαίωσε ότι δεν δικαιολογείται ανησυχία» («Ε» 2.5.86). 

Τα ίδια και από την ΕΕΑΕ την επομένη. Το ανακοινωθέν της δεν περιορίζεται στη διαπίστωση ότι «δεν έχει παρατηρηθεί οιαδήποτε αύξηση ραδιενέργειας στους σταθμούς ελέγχου», αλλά προχωρεί και σε κατηγορηματικές προβλέψεις για την απουσία μελλοντικού κινδύνου: «Ακόμη και σε περίπτωση που οι μετεωρολογικές συνθήκες ευνοήσουν τη μεταφορά υπολειμμάτων ραδιενεργού νέφους προς τη χώρα μας», διαβάζουμε, «δεν αναμένεται να σημειωθεί σημαντική αύξηση του επιπέδου ραδιενέργειας, δεδομένης της σημαντικής εξασθένησης του νέφους λόγω του μεσολαβήσαντος χρονικού διαστήματος» («Ε» 3.5.86). 

Την ίδια μέρα, Ιταλία και Ρουμανία προχωρούν στη λήψη μέτρων. 

Στην Ελλάδα τα πρώτα μέτρα θα παρθούν (με τη μορφή «συστάσεων» αποφυγής του φρέσκου γάλακτος και καλού πλυσίματος των φρούτων και των λαχανικών) στις 5 Μαΐου. Η προσπάθεια να κρατηθούν τα πνεύματα σε χαμηλούς τόνους θα διατηρηθεί, ωστόσο, μέχρι τέλους. 

*Ενώ εγκύκλιοι του υπ. Παιδείας συνιστούν λ.χ. την «αποφυγή εκδρομών στο ύπαιθρο» και, «αν τα παιδιά βραχούν από βροχή ή λασπόνερα ή κυλιστούν σε βρεγμένο χορτάρι», να κάνουν αμέσως «λουτρό ή καταιωνισμό με άφθονο νερό, κατά προτίμηση φυσικής θερμοκρασίας (όχι ζεστό)», ο υπουργός Υγείας Γιώργος Γεννηματάς αποφαίνεται δημόσια πως «η υγεία του ελληνικού λαού δεν κινδυνεύει βιολογικά μετά το ατύχημα του Τσερνομπίλ αλλά ψυχικά» και μεταφέρει «διαβεβαίωση» της αρμόδιας Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων της ΕΟΚ ότι «δεν πρέπει να υπάρχει ανησυχία για το καίσιο και το στρόντιο» (14.5.86). 

*Εξίσου κατηγορηματικός και ο υπουργός Γεωργίας Γιάννης Ποττάκης (19.5.86): «Οπως βεβαιώνουν ειδικοί επιστήμονες του Δημοκρίτου και του υπουργείου Γεωργίας, ούτε το νερό, ούτε το έδαφος, ούτε το φυτικό ή ζωικό κεφάλαιο, όπως επίσης η παραγωγή που συλλέγεται ή αναμένεται, παρουσιάζουν οποιοδήποτε πρόβλημα».

Εν μέρει αυτή η «αυτοσυγκράτηση» οφειλόταν στον ευνόητο φόβο των κυβερνώντων, ότι κάθε υποδαύλιση του πανικού θα οδηγούσε σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις. Σημαντικό ρόλο έπαιξε επίσης η (συντεχνιακή) στάση των πυρηνικών επιστημόνων, που έσπευσαν να υποβαθμίσουν τον κίνδυνο. Δεν πρέπει, τέλος, να παραγνωριστούν οι διπλωματικές ισορροπίες της εποχής. Η προσπάθεια, δηλαδή, της κυβέρνησης Παπανδρέου για καλές σχέσεις με τις χώρες του σοβιετικού μπλοκ, εν μέσω Ψυχρού Πολέμου. 

*Η κάλυψη που επιφύλαξε στο Τσερνομπίλ το (ημιεπίσημο τότε) «Βήμα» είναι χαρακτηριστική: Το σχετικό αφιέρωμα της 11ης Μαΐου ξεκινά με μια ανυπόγραφη δισέλιδη συνέντευξη του σοβιετικού πρεσβευτή στην Αθήνα, Βικτόρ Στουκάλιν. 

Καθησυχαστικά είναι στη συντριπτική τους πλειονότητα και τα επιστημονικά άρθρα του αφιερώματος, ενώ το κύριο άρθρο της εφημερίδας κατακεραυνώνει τους ανησυχούντες: 

«Στη χώρα μας ο πανικός πήρε, για μία ακόμη φορά, τη μορφή της εξαλλοσύνης που χαρακτηρίζει τους απληροφόρητους και τους υπανάπτυκτους. Γι' αυτούς η κάθε δόνηση προαναγγέλλει καταποντισμό, το κάθε νέφος εγκυμονεί τέρατα, η κάθε σκιά φέρνει τη συντέλεια του κόσμου... [...] Ωστόσο η βιβλική καταστροφή δεν επήλθε ακόμη. Και, φυσικά, δεν θα έλθει».

*Περισσότερο ευέλικτοι θ' αποδειχθούν στη συγκυρία οι φιλοκυβερνητικοί «μαζικοί φορείς» -ιδίως οι ελεγχόμενοι από το ΠΑΣΟΚ δήμοι του Λεκανοπεδίου. Σε λαμπαδηδρομία που οργάνωσαν στις 14.5 πέντε δήμοι της Δυτικής Αττικής, κυριάρχησε το σύνθημα «Οχι στα πυρηνικά, δυτικά - ανατολικά» («Εθνος» 15.5.86) - το τελικό όμως ψήφισμα επικεντρώθηκε κυρίως στην εξύμνηση της «πρωτοβουλίας του πρωθυπουργού» για απύραυλη Βαλκανική («Πρώτη» 15.5.86). 

*«Ρεαλιστική» στοχοθεσία είχε και η συγκέντρωση του Δήμου Αθηναίων στον πεζόδρομο της Κοραή (15.5.86): «Ελεγχος στην πυρηνική ενέργεια μέχρι την κατάργησή της».

Ταυτόχρονα, οι μηχανισμοί καταστολής ανέλαβαν κάθε εξωκοινοβουλευτική εκδήλωση διαμαρτυρίας. Η πρώτη αντιπυρηνική συγκέντρωση, από αναρχικούς (9.5.86), απαγορεύτηκε από την αστυνομία. Εντεκα άτομα συνελήφθησαν κι εφτά καταδικάστηκαν για «θρασύτητα», επειδή παρέμειναν στον προγραμματισμένο χώρο. 

Στις 12.5.86 απαγορεύτηκε κι άλλη διαδήλωση, της ριζοσπαστικής αριστεράς αυτή τη φορά. Οταν κάποιοι απ' τους διοργανωτές επιχείρησαν ν' ανοίξουν πανό στα Προπύλαια, ξυλοκοπήθηκαν άγρια κι οδηγήθηκαν στις κλούβες. 

Το αποκορύφωμα ήρθε στις 13.5.86, με τη βίαιη διάλυση μιας (τυπικά νόμιμης) αντιπυρηνικής πορείας μερικών χιλιάδων ατόμων. Με πρόσχημα σποραδικές επιθέσεις αναρχικών εναντίον αστυνομικών στις παρυφές της, τα ΜΑΤ λιάνισαν κυριολεκτικά τον κύριο όγκο των διαδηλωτών, συλλαμβάνοντας δεκάδες και στέλνοντας 39 στη Δικαιοσύνη με βαριές κατηγορίες.

Η «αδελφική συνηγορία»...

Αν για τους κυβερνώντες τα πάντα ήταν ζήτημα ισορροπιών, για τους «ορθόδοξους» κομμουνιστές το ατύχημα του Τσερνομπίλ ισοδυναμούσε με δοκιμασία της πίστης τους στην ανθρώπινη πρόοδο. Και πολύ λογικά, αφού ήδη από τη δεκαετία του '50 η γοητεία του σοβιετικού μοντέλου στηριζόταν όλο και λιγότερο στη μαρξιστική «κοινωνία των ελεύθερα συνεταιρισμένων παραγωγών» και περισσότερο στην αίγλη της «σοσιαλιστικής τεχνολογίας», όπως αυτή αποτυπώθηκε στις διαστημικές επιτυχίες του Σπούτνικ και του Γκαγκάριν. 

*Αυτονόητη θεωρήθηκε έτσι η υπεράσπιση της πυρηνικής ενέργειας ως συνώνυμου της προόδου. «Η επιστημονικοτεχνική επανάσταση, σε μεγάλο βαθμό βασίζεται στην ατομική επιστήμη και τεχνική», διαβάζουμε σε άρθρο της «Πράβδα» που αναδημοσίευσε ο «Ριζοσπάστης» (22.5.86). «Η 30άχρονη και πάνω πείρα αξιοποίησης της ατομικής ενέργειας κατέδειξε την αναγκαιότητα και την ασφάλειά της. Αλλά στην εφαρμογή της κάθε νέας και περισσότερο πολύπλοκης τεχνικής κανένας δεν μπορεί να μιλά για απόλυτη σιγουριά και ασφάλεια. Η ανθρωπότητα είναι υποχρεωμένη να πληρώνει ακριβά το τίμημα για την τεχνική πρόοδο».

Αυτονόητη και η προσαρμογή της γραμμής στις τοπικές συνθήκες. «Πρώτος ήταν ο Ικαρος. Γιατί οι σοφοί αρχαίοι Ελληνες είχαν καταλάβει: η πρόοδος απαιτεί και θυσίες» («Ριζοσπάστης» 11.5.86). 

*Εξίσου ελληνοπρεπής, ο προϊστάμενος του αρμόδιου εργαστηρίου του «Δημόκριτου», Παναγιώτης Κρητίδης, θα επισημάνει κι αυτός πως «η παραπληροφόρηση του τύπου» για το ατύχημα «δεν μας τιμά καθόλου σαν κοιτίδα του πολιτισμού, όπως αυτοαποκαλούμεθα, και σαν πατρίδα του Δημόκριτου, του πατέρα των ατόμων».

Η σχετική ειδησεογραφία του «Ριζοσπάστη» (αλλά και της ομογάλακτης μετωπικής «Πρώτης») στηρίχθηκε αποκλειστικά σε σοβιετικές πηγές. 

*Στις 18.5.86, π.χ., οι τεχνικές παράμετροι του ατυχήματος αναλύονται από τον ακαδημαϊκό Ιβάν Εμιλιάνοφ, ενώ την πολιτική διάσταση αναλαμβάνει ο δημοσιογράφος του «Νόβοστι» Σπαρτάκ Μπεγκλόφ. Ο ίδιος θα μιλήσει και σε εκδήλωση στη Νομική (13.5), ενώ σε ανάλογη συζήτηση στο Περιστέρι (16.5) ομιλητής είναι ο συνάδελφός του Νικολάι Παστουχόφ. 

Η γραμμή είναι εξαιρετικά απλή: «Κανένας κίνδυνος έξω από τα 30 χλμ. (απ' το Τσερνομπίλ). Δηλώσεις του Λεβ Φεοκτίστοφ, υποδιευθυντή του Ατομικού Ενεργειακού Ινστιτούτου» («Ρίζος της Δευτέρας» 19.5.86).

*Η εμπιστοσύνη στην απόλυτη ειλικρίνεια των σοβιετικών αρχών θα διατηρηθεί και μετά την πανηγυρική (αλλά ελεγχόμενη) αυτοκριτική των τελευταίων. Οπλισμένος με την απόφαση του Π.Γ. της Κ.Ε. του ΚΚΣΕ, με την οποία αναγνωρίστηκαν «λάθη» κι επιβλήθηκαν κυρώσεις σε αξιωματούχους, ο Παύλος Τσίμας ξεσπαθώνει στις 24.7.86: «Ξέρουμε τώρα με ακρίβεια πώς φτάσαμε στο ατύχημα στο Τσερνομπίλ. Ξέρουμε, επίσης με ακρίβεια, τα όρια της μόλυνσης που προκλήθηκε και που περιορίζεται σε μια ακτίνα γύρω από το Τσερνομπίλ, χωρίς να δικαιολογεί τις εξάρσεις του κομπογιαννίτικου πανικού που ταλαιπώρησαν την ελληνική κοινή γνώμη». 

Για τον ίδιο δημοσιογράφο, η (πολιτική) απόφαση του καθοδηγητικού οργάνου του ΚΚΣΕ ισοδυναμεί όχι μόνο με «απόδειξη ότι όλη εκείνη η εκστρατεία ψεύδους και παραπληροφόρησης που ξεσηκώθηκε τις μέρες του ατυχήματος ήταν μια καλοστημένη πολιτική επιχείρηση κατά της Σοβ. Ενωσης και της Ειρήνης στον κόσμο», αλλά και κλείνει το κεφάλαιο της επικινδυνότητας των πυρηνικών αντιδραστήρων: «Το ατύχημα, λοιπόν, οφείλεται σε μια σειρά ανθρώπινων σφαλμάτων, σε παραλείψεις και παρακινδυνευμένες ανθρώπινες ενέργειες. Κι αυτό σημαίνει ότι τα πυρηνικά ατυχήματα δεν είναι μοιραία, δεν αποτελούν μια υπεράνθρωπη, αδυσώπητη απειλή. Ο κίνδυνος μπορεί να ελεγχθεί».

*Σε λαϊκότερο επίπεδο, την όλη στρατηγική θα εξηγήσει -με αφοπλιστική επιχειρηματολογία- ο Σπύρος Κομίνης: «Ας πούμε ότι ο αδελφός σου παρασύρει κάποιον με το αυτοκίνητο. Δε φταίει, είναι νύχτα, πετάχτηκε ξαφνικά μπροστά του... Θα πας στο δικαστήριο και θα υπερασπιστείς τον αδερφό σου. Εγώ σου λέω ότι θα τον υπερασπιστείς και με ψέματα, αλλά εσύ μπορείς να μου πεις ότι τέτοιο πράγμα δεν θα κάνεις και το δέχομαι.

»Θα πεις, λοιπόν, στο δικαστήριο ότι ο αδερφός σου δεν πίνει, ενώ η υπεράσπιση του θύματος για να πάρει λεφτά θα λέει ότι ο αδερφός σου ήταν μεθυσμένος. Θα λες ότι ο αδερφός σου είναι προσεκτικός οδηγός, η άλλη πλευρά θα λέει ότι είναι άσχετος και ραλλιτζής. 

»Εσύ θα λες δεν έφταιγε, οι άλλοι θα λένε έφταιγε. Εσύ θα ξέρεις ότι λες την αλήθεια. Ούτε πίνει ο αδερφός σου ούτε τρέχει σαν τρελός, ήτανε ατύχημα, δεν μπορούσε να το αποτρέψει.

»Αυτό κάνει ο "Ριζοσπάστης": Υπερασπίζεται τον αδελφό του. Το σοβιετικό λαό και το σοσιαλισμό. Γιατί ξέρει ότι δεν πίνει, δεν οδηγεί επικίνδυνα, όπως εσύ θα κόβεις το κεφάλι για τον αδερφό σου. Και δεν λέει ψέματα» («Δεοντολογία, ιδεολογία και ουσία», «Ρίζος της Δευτέρας» 19.5.86).

Ολα αυτά θα ήταν μάλλον γραφικά, αν δεν διέθεταν ένα ακλόνητο -φαινομενικά- άλλοθι: τη συνηγορία των εγχώριων πυρηνικών επιστημόνων, μεγάλο μέρος των οποίων επιχείρησε να διασκεδάσει την εικόνα των συνεπειών του μεγάλου εκείνου ατυχήματος. 

*«Η συνολική επιπρόσθετη δόση για τον πληθυσμό εκτιμάται ότι θα είναι περίπου 20 mrem, με την προϋπόθεση τήρησης των περιοριστικών μέτρων», διαβάζουμε σε ανακοίνωση της Ελληνικής Εταιρίας Πυρηνικών Επιστημόνων (11.5.86). «Σημειώνεται ότι η ετήσια δόση για τον πληθυσμό στις γενικές συνθήκες είναι περίπου 200 mrem, εκ των οποίων τα 50 mrem περίπου οφείλονται στις ιατρικές εφαρμογές».

...και το επιστημονικό σινάφι

«Η συνολική επιβάρυνση του πληθυσμού της χώρας μας από το πυρηνικό ατύχημα υπολογίζεται σε 8 περίπου μιλιρέμ», εξηγεί την ίδια μέρα στο «Ριζοσπάστη» ο λέκτορας του Πανεπιστημίου Αθηνών, πυρηνικός φυσικός-υγειοφυσικός, Λουκάς Σακελλίου. 

«Η τιμή αυτή είναι πολύ μικρότερη και από την πιο απλή ακτινογραφία. Σαν μέτρο σύγκρισης θα σας έλεγα ότι η ποσότητα αυτή, ως προς τα πιθανά αποτελέσματα, ισοδυναμεί μ' ένα αεροπορικό ταξίδι στην Αμερική και είναι πολύ μικρότερη από τον κίνδυνο που διατρέχει ένας καπνιστής που καπνίζει ένα τσιγάρο την ημέρα και μόνο από τη ραδιενέργεια του τσιγάρου». 

*«Νερό του Καματερού θυμίζει όλη αυτή η υπόθεση με τη ραδιενέργεια», ξεσπαθώνει με τη σειρά του ο αντιπρόεδρος της ΕΕΑΕ, Κώστας Παπαθανασόπουλος. «Ο κόσμος έχει κυριευθεί από πανικό που φθάνει τα όρια της υστερίας. Κι όλος αυτός ο θόρυβος γίνεται χωρίς να υπάρχει πρόβλημα. Καθημερινά οι τιμές της ραδιενέργειας πέφτουν» («Πρώτη» 10.5.86). 

*Στο «Βήμα» στις 11.5.86, πάλι, ο δόκτωρ ραδιοβιολογίας-ραδιογενετικής Λευτέρης Σιδέρης υπολογίζει με απόλυτη βεβαιότητα, «πάντα μέσα στα όρια του στατιστικού σφάλματος», ότι οι συνέπειες του Τσερνοπμπίλ στην Ελλάδα θα περιοριστούν σε «περίπου 19» καρκίνους και «περίπου 6» σοβαρές αλλοιώσεις σε νεογέννητα. 

*Στο ίδιο φύλλο, άλλοι επιστήμονες καταφεύγουν σε γενικότερες αποφάνσεις. «Η ηθική της σημερινής κοινωνίας έχει αποδεχθεί, επιτρέπει το ριψοκίνδυνο σε όλες του τις εκφράσεις», ξεκαθαρίζει ο Στέφανος Χαραλάμπους, καθηγητής στο ΑΠΘ, επιστρατεύοντας μια βολική αποστροφή του Μολιέρου: «Μισώ τις μικρόψυχες καρδιές που, από υπερβολική πρόβλεψη για τα επακόλουθα των πραγμάτων δεν τολμούν να επιχειρήσουν τίποτε...».

*Λιγότερο ποιητικός αλλά εξίσου αποφασιστικός αποδεικνύεται ο καθηγητής της Ιατρικής Χαράλαμπος Προυκάκης: «Δεν υπάρχει καμιά απόλυτα ασφαλής ανθρώπινη δραστηριότητα. Ετσι π.χ. η χρήση ηλεκτρισμού στα σπίτια και στη βιομηχανία προκαλεί δεκάδες θανάτους από ηλεκτροπληξία κάθε χρόνο, η κολύμβηση και η ορειβασία προκαλούν επίσης θανάτους κ.ο.κ. Επομένως η έννοια της ασφάλειας (ή της αποφυγής του κινδύνου) στην πραγματικότητα ταυτίζεται με την απόφαση για την αποδοχή του».

*Ελάχιστοι επιστήμονες τόλμησαν ν' αμφισβητήσουν τη χρησιμότητα της πυρηνικής ενέργειας (Ανδρέας Θεοφίλου, «Πρώτη» 13.5.86) ή να υπενθυμίσουν τις μακροπρόθεσμες συνέπειες της εισόδου των ραδιενεργών καταλοίπων στη διατροφική αλυσίδα (Δημ. Κρέμμος, «Βήμα» 11.5.86). Ο πρόεδρος του Δημόκριτου, Θ. Γιαννακόπουλος, προτίμησε αντίθετα να καθησυχάσει τους δημοσιογράφους ότι «τα μακρόβια στοιχεία (στρόντιο, καίσιο)» θα «αραιωθούν φυσιολογικά με τη διάχυσή τους στο έδαφος, και με αυτό τον τρόπο οι ήδη χαμηλές τιμές τους θα υποβαθμισθούν ακόμη περισσότερο» («Ριζοσπάστης» 22.5.86).

*Το μόνο που φαίνεται ότι τρόμαζε τους περισσότερους, ήταν οι επιπτώσεις της τραγωδίας στα ερευνητικά κονδύλια. «Φοβάμαι ότι, όπως και στην πρόσφατη περίπτωση του Τσάλεντζερ, ο μεγάλος χαμένος θα είναι η επιστήμη», ομολογεί στην προαναφερθείσα συνέντευξή του ο κ. Σακελλίου: «Δείχνει ότι έχουμε ένα πρόβλημα τεχνολογίας και αυτό μπορεί να καθυστερήσει την ανάπτυξη». 

*Ανάλογους φόβους εκφράζει κι ο σεισμομηχανικός του Δημόκριτου Γιάννης Πρωτονοτάριος, θεωρώντας ότι «η υποβάθμιση στην πράξη των ερευνητικών δραστηριοτήτων που έχουν σχέση με τις ειρηνικές εφαρμογές της πυρηνικής ενέργειας (περικοπή σχετικών ερευνητικών δραστηριοτήτων του Δημόκριτου) είναι πολιτική τουλάχιστον κοντόφθαλμη και αντιεπιστημονική» («Ριζοσπάστης» 11.5.86). 

*Σ' ένα άλλο μήκος κύματος, ο πρόεδρος της Ακτινολογικής Εταιρείας Κυριάκος Στριγγάρης θα εκφράσει την ανησυχία του για την επανειλημμένη «καθυσυχαστική» σύγκριση της ακτινοβολίας του Τσερνομπίλ μ' αυτή των ακτινογραφιών: «Σίγουρα η δόση ραδιενέργειας που παίρνει ένα άτομο όταν κάνει ακτινογραφία στομάχου, αξονική τομογραφία, ραδιοϊσοτοπικές εξετάσεις για θυρεοειδή, στομάχι, εγκέφαλο κ.λπ. είναι μεγαλύτερη. Ομως, δεν πρέπει να καλλιεργείται μια νέα φοβία στον κόσμο γενικά με τις ακτινογραφίες» («Ριζοσπάστης» 11.5.86).

Η σκιά της Ιστορίας

Κάπου εδώ τελειώνει η μικρή μας αναδρομή στις ραδιενεργές μέρες του 1986. Αν όσα διαβάσατε φαντάζουν σήμερα κωμικά, αν όχι απίστευτα, δεν πρέπει, ωστόσο, να μας διαφεύγει μια κρίσιμη ποιοτική διαφορά ανάμεσα στο τότε και στο τώρα. 

Την εποχή του Τσερνομπίλ, δεν είχε ακόμη εμφανιστεί η ιδιωτική τηλεόραση και η συνακόλουθη πολιτική τρομοκράτησης του κοινού στο όνομα της τηλεθέασης. 

Ταυτόχρονα, στην κοινωνία κυριαρχούσε η αίσθηση ότι πληροφορημένος πολίτης σημαίνει όχι παθητικός καταναλωτής «ειδήσεων» αλλά ενεργός πολίτης, η κινητοποίηση του οποίου είναι σε θέση να τροποποιήσει συσχετισμούς, να γκρεμίσει καθεστώτα, να επιβάλει πολιτικές. 

Σήμερα, με τη θεσμοποιημένη παντοδυναμία των μεγάλων επιχειρήσεων στο όνομα της «ελεύθερης αγοράς», η πιθανότητα κλεισίματος των πυρηνικών εργοστασίων ως αποτέλεσμα της εξέγερσης του κοινού ακούγεται περίπου σαν ανέκδοτο. Τότε τα πάντα φαινόντουσαν δυνατά, καθώς το κράτος (το κατ' εξοχήν πεδίο πάνω στο οποίο εγγράφονται οι πολιτικοί συσχετισμοί κι επιβεβαιώνεται, σε τελική ανάλυση, η ίδια η δημοκρατία) εξακολουθούσε να διεκδικεί ένα ρυθμιστικό ρόλο. Οπότε η (άμεση ή έμμεση) «λογοκρισία» της πυρηνικής καταστροφής, ακόμη και η βίαιη καταστολή των ριζοσπαστικότερων αντιδράσεων, είχαν κάποιο νόημα...

Η μόλυνση και τα «μιάσματα»

Αν για τη φιλοσοβιετική αριστερά η τραγωδία του Τσερνομπίλ αποτέλεσε ένα πρώτης τάξης πρόβλημα, η αντιμετώπισή της από το άλλο άκρο του πολιτικού φάσματος δεν υπήρξε λιγότερο αρχαϊκή. 

*Απόλυτα ταυτισμένη με την ψυχροπολεμική υστερία που επικρατούσε τότε στη Δύση, η ελληνική δεξιά είδε στο πυρηνικό ατύχημα της Ουκρανίας μια ανέλπιστη ευκαιρία αντιστροφής του εγχώριου «φιλειρηνικού» πολιτικού κλίματος. Το ίδιο το πρόβλημα, η επικινδυνότητα της «ειρηνικής» χρήσης της ατομικής ενέργειας, ουδόλως απασχόλησε τους αναλυτές και τα θινκ τανκ της δεξιάς. Αποκλειστικό ζητούμενο υπήρξε η καταδίκη του σοβιετικού συστήματος και -συμπληρωματικά- του εγχώριου πασοκικού «σοσιαλισμού», ενώ οριακό αίτημα αποτέλεσε το κλείσιμο των «απαρχαιωμένων» πυρηνικών αντιδραστήρων των βορείων γειτόνων μας -κι όχι, φυσικά, της (επίσης γειτονικής) Ιταλίας ή άλλων δυτικών χωρών. 

*Χαρακτηριστική από κάθε άποψη μπορεί να θεωρηθεί η σχετική ανακοίνωση της ΟΝΝΕΔ (12.5). Το Τσερνομπίλ, διαβάζουμε, «καταρρίπτει πολλούς μύθους, τόσο του αυθεντικού σοσιαλισμού όσο και των δικών μας εγχώριων παραλλαγών του. Το σοβιετικό σύστημα δεν αντέχει την αλήθεια, προτιμάει τους πολίτες του απολιθώματα πλουτωνίου παρά ανθρώπινα όντα με αξιοπρέπεια. [...] Καταπίπτουν σαν χάρτινοι πύργοι οι προτάσεις ειρήνης του Γκορμπατσώφ, τη στιγμή που δεν δεχόταν διεθνή έλεγχο στο Τσερνομπίλ και κατασκεύαζε υλικό για πολεμικά όπλα. Οσο για τον εγχώριο σοσιαλισμό, απέδειξε τη δειλία, τη μονολιθικότητα και την υπευθυνότητά του, μπροστά σε μεγάλα προβλήματα, αποκρύπτοντας και διαστρεβλώνοντας την πραγματικότητα» («Μεσημβρινή» 13.5.86). 

*Στο ίδιο μήκος κύματος θα κινηθούν και οι αυθεντικοί εκφραστές της εθνικοφροσύνης. «Τσερνομπίλ: ο μαρξισμός χωρίς προσωπείο» αποφαίνονται τα πλακάτ του ΕΝΕΚ, η πορεία του οποίου (σε αντίθεση προς αυτές των αναρχικών ή της ακροαριστεράς) ουδόλως ενοχλήθηκε από την αστυνομία (12.5). 

*Η κεντρική εκδήλωση της δεξιάς για το Τσερνομπίλ θα πραγματοποιηθεί στις 13 Μαΐου με επίσημους οργανωτές το Πανελλήνιο Κέντρο Οικολογικών Ερευνών (ΠΑΚΟΕ), την Πανελλήνια Επιτροπή Αγώνων Καταναλωτών (ΠΕΑΚ) και την Κίνηση για τον Πολυμερή Αφοπλισμό, την Ελευθερία και την Ασφάλεια της Ευρώπης (ΚΙΠΑΕΑ). Τα συνθήματα των συγκεντρωμένων, όπως καταγράφηκαν από το δεξιό τύπο των ημερών, είναι αποκαλυπτικά του προβληματισμού τους για το πυρηνικό ατύχημα: «Ρώσοι φονιάδες των λαών», «Του Γκορμπατσώφ το χέρι σκοτώνει την ειρήνη», «Το Τσερνομπίλ σκοτώνει, ο Ανδρέας αθωώνει», «Αστε τα παραμύθια και πείτε την αλήθεια». Στο ίδιο μήκος κύματος, το ψήφισμα που καλεί την κυβέρνηση «να σταματήσει τις κενές περιεχομένου μεγαλόστομες διακηρύξεις (απύραυλη Βαλκανική, αποπυρηνικοποιημένες ζώνες κ.ά.)». Εξίσου εύγλωττο ήταν και το κλείσιμο της εκδήλωσης με ομαδικό ψάλσιμο του... Εθνικού Υμνου στον Αγνωστο Στρατιώτη. 

*Ενδιαφέρουσα μπορεί, τέλος, να θεωρηθεί η βασική ομιλία της ημέρας από το νεαρό τότε στέλεχος της ΚΙΠΑΕΑ Κώστα Καραμανλή. 

Εκτός απ' την καταγγελία της «εγκληματικής αμέλειας των Σοβιετικών που επέτρεψε να φτάσει η ραδιενέργεια σε τόσο υψηλά επίπεδα» και την εξίσου αναμενόμενη καταδίκη του Ανδρέα Παπανδρέου που «παριστάνει εκ του ασφαλούς το σωτήρα της ανθρωπότητας με τις περίφημες πια πρωτοβουλίες και επιστολές του που στην ουσία δυναμιτίζουν τη σοβαρότητα της χώρας μας», ο σημερινός πρωθυπουργός δεν θα διστάσει ν' αποδώσει την ελλιπή επαγρύπνηση του κρατικού μηχανισμού στον (άρτι επαναπατρισθέντα εκ του «Παραπετάσματος») εσωτερικό εχθρό: «Την κυβέρνηση βαρύνουν μια σειρά από αμείλικτα ερωτηματικά: Γιατί δεν αφήνει τους επιστήμονες του "Δημόκριτου" να κάνουν τη δουλειά τους; Γιατί τις μετρήσεις τις κάνουν ένας φυσικός που πρόσφατα ήρθε από τη Βουλγαρία με τη βοήθεια μιας παρασκευάστριας που ήρθε από την Τασκένδη, άτομα δηλαδή των οποίων η αντικειμενικότητα ελέγχεται λόγω της καταγωγής τους;»


ΔΙΑΒΑΣΤΕ

Πληροφορίες και στοιχεία για το πυρηνικό ατύχημα του Τσερνομπίλ, από τον ειδικευμένο δικτυακό τόπο της «Ελβετικής Υπηρεσίας για Συνεργασία & Ανάπτυξη».

Συνοπτικός -και υπηρεσιακά «μετροπαθής»- απολογισμός του ατυχήματος από τη Διεθνή Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας.

Συλλογή άρθρων, αναλύσεων και ντοκουμέντων για το Τσερνομπίλ, στον αντίποδα των επίσημων καθησυχαστικών διαβεβαιώσεων.

ΔΕΙΤΕ

«Το σύνδρομο της Κίνας» (The China syndrome) του Τζέιμς Μπρίτζες (1979). 
Η τυχαία διαπίστωση ενός «μικροατυχήματος» σε πυρηνικό αντιδραστήρα από περαστικούς δημοσιογράφους οδηγεί στην αιματηρή συγκάλυψή του από την υπεύθυνη εταιρεία. Εμπνευσμένη από πραγματικά περιστατικά του 1970 και του 1975 στις ΗΠΑ, η ταινία θεωρήθηκε «προφητική», καθώς βγήκε στις αίθουσες έντεκα μόλις μέρες πριν από το μεγάλο ατύχημα του Θρι Μάιλ Αϊλαντ.

«Η εξαφάνιση της Κάρεν Σίλκγουντ» (Silkwood) του Μάικ Νίκολς (1983). 
Ο αγώνας μιας συνδικαλίστριας για την αποκάλυψη των επιπτώσεων της ραδιενέργειας στους εργαζόμενους ενός πυρηνικού αντιδραστήρα τερματίζεται με το θάνατό της σ' ένα αμφιλεγόμενο «αυτοκινητιστικό ατύχημα». Ταινία επίσης βασισμένη σε πραγματικά περιστατικά.


Κυριακή, 23 Απριλίου 2017

Γάμος ...γάμος ανθρώπων ,γάμος πολιτισμών...




οι άνθρωποι ταξιδεύουν, μεταναστεύουν ,είτε αναγκαστικά είτε όχι και σμίγουν μεταξύ τους , όπως σμίγουν και οι πολιτισμοί των λαών το μουσικό τοπίο μεταμορφώνεται και εναλάσσεται από βαλκανικό σε ποντιακό και τούμπαλιν μέχρι να ισορροπίσει σε κάτι ενδιάμεσο.
η μαγευτική φιλμική συμβολογραφία του Θ.Αγγελόπουλου αποτυπωμένη στα πλάνα της ταινίας "Μια αιωνιότητα και μια μέρα" γυρισμένα στο λιμάνι της πάλαι ποτέ πολυπολιτισμικής Θεσσαλονίκης

Παρασκευή, 7 Απριλίου 2017

Δευτέρα, 13 Φεβρουαρίου 2017

Η "ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΠΟΛΙΤΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ Ν.ΠΕΛΛΑΣ" ΣΤΑ " ΠΕΡΙΞ" ΤΗΣ TV100



Την αναγκαιότητα της προαστιακής σιδηροδρομικής σύνδεσης Θεσσαλονίκης -Πέλλας μέσω Γιαννιτσών και τα πολλαπλά ανταποδοτικά οφέλη για τις περιφέρειες Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας αλλά και σε εθνικό επίπεδο, τόνισαν μιλώντας στα “Πέριξ” της ΤV100 την Πέμπτη 9-2-2017, τα μέλη της "ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΠΟΛΙΤΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ Ν.ΠΕΛΛΑΣ" , Σωκράτης Βόλτσης και Δημήτρης Βάλτσης. 

         

Η ΟΛΕΘΡΙΑ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΩΝ ΣΤΗ Μ.ΒΡΕΤΑΝΙΑ


Παρασκευή, 27 Ιανουαρίου 2017

Θηλιά στο περιβάλλον βάζουν τα εκτελεστικά διατάγματα του Τράμπ.


ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΠΑΝΩ ΑΠ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ!
Συνεπής στο ρόλο που του ανέθεσαν τα μεγάλα πετρελαϊκά συμφέροντα και οι βιομηχανίες των ορυκτών καυσίμων των ΗΠΑ και του Καναδά ο νεοεκλεγής ρατσιστής πολυεκατομυριούχος πρόεδρος και εκλεκτός της δολοφονικής οργάνωσης Κου Κλουξ Κλάν υπογράφει με σπουδή τα ένα μετά το άλλο τα  που βάζουν θηλιά στο περιβάλλον.
Η κατασκευή των αγωγών πετρελαίου Keystone XL και Dakota Access, που είχε ανασταλεί μετά από πολύμηνες κινητοποιήσεις πολιτών επί Ομπάμα μπορούν τώρα να μπούν σε τροχιά υλοποίησης με κέρδη μεν για τους επενδυτές με μεγάλη όμως ζημία από την άλλη για το περιβάλλον και την κοινωνία.
Στό πλευρό του Τράμπ ο πρωθυπουργός-μαριονέτα του Καναδά να διατείνεται το για το καλό της¨ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ" και υπέρ των "Θέσεων εργασίας" που θα φέρει ο Keystone XL .

ΒΟΥΛΗ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ


Τετάρτη, 25 Ιανουαρίου 2017

ΑΣΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΥΠΕΡΑΣΤΙΚΕΣ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΩΝ



Αν και το βίντεο με τις αναφορές του κ.Θάνου Βλαστού ,καθηγητή συγκοινωνιολογίας στο ΕΜΠ,  επικεντρώνεται στις αστικές μετακινήσεις ,είναι προφανείς οι αναλογίες με τις  αντίστοιχες υπεραστικές μετακινήσεις επιβατών καθώς και τα τεράστια ανταποδοτικά οφέλη που θα προκύψουν στην ποιότητα ζωής από την ορθολογική χρήση των μέσων μεταφοράς και της ενέργειας.
Θεωρώντας ως αυτονόητο αγαθό την ίδια τη συνέχιση - χωρίς τροχαία ατυχήματα- της ζωής των καθημερινά μετακινούμενων από τη θΕΣΣΑΛΟΝΊΚΗ προς την ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ (και αντίστροφα) πολιτών και κύρια των εργαζόμενων,  καθώς και  τα οφέλη  που θα προκύψουν από τη μείωση του εισερχόμενου οδικού φορτίου στη συμπρωτεύουσα ,η προαστιακή σιδηροδρομική σύνδεση ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ -ΠΕΛΛΑΣ μέσω Γιαννιτσών ,επιβάλλεται να υλοποιηθεί ΑΜΕΣΑ!

       

Δευτέρα, 9 Ιανουαρίου 2017

Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ STANDING ROCK


"Εκατοντάδες άνθρωποι, αυτόχθονες και αλληλέγγυοι, άρχισαν να καταφθάνουν στην περιοχή. Οι καταυλισμοί μεγάλωναν. «Σταματήστε τον αγωγό πετρελαίου», ήταν το σύνθημα. Αλλά σύντομα, η υπόθεση πήρε μεγαλύτερες διαστάσεις. Όχι μόνο για τις εκατοντάδες συλλήψεις και την αντιμετώπιση των διαδηλωτών. Όχι μόνο για την έρευνα που έχει αρχίσει ο ΟΗΕ. Όχι μόνο επειδή έφερε εκεί γνωστά πρόσωπα, όπως ο Τζέσε Τζάκσον, η Σούζαν Σαράντον και ο Μαρκ Ράφαλο. Όχι μόνο επειδή έγινε τραγούδι από τον Νιλ Γιανγκ. Αλλά επειδή αυτή η υπόθεση φέρνει ξανά μπροστά το παρελθόν. Την ιστορία. Τη διαμάχη για το περιβάλλον. Και την ανισότητα."
          

ΤΟ ΠΑΡΚΟ ΤΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ 25ης ΜΑΡΤΙΟΥ

ΤΟ ΠΑΡΚΟ ΤΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ 25ης ΜΑΡΤΙΟΥ

"ΒΑΡΟΣΙ ΕΔΕΣΣΑΣ " -2006

"ΒΑΡΟΣΙ ΕΔΕΣΣΑΣ " -2006

ΓΕΦΥΡΑ "ΚΙΟΥΠΡΙ"

ΓΕΦΥΡΑ "ΚΙΟΥΠΡΙ"